Blog

Świat betonu

Świat betonu

Od wielu lat prawdziwym wyzwaniem dla budowlańców jest wykonywanie prac betoniarsko-zbrojarskich.

Pierwsze metody skutecznego ręcznego układania betonu w formach ze zbrojeniem zostały opracowane we Francji, dlatego  państwo to  uznajemy  za ojczyznę żelbetu.

Jak to wygląda w praktyce.

Najważniejsze jest aby równomiernie i ściśle rozłożyć masę w szalunku. Wibrowanie pozwoli na usunięcie powstałych podczas zarabiania i reakcji cementu  z wodą nadmiaru wody zarobowej,  gazów jak i bąbli powietrza. Struktura elementu betonowego będzie jednolita o gładkiej powierzchni i trwała.

Po właściwym zawibrowaniu masy, która dzięki temu  perfekcyjnie otula pręty zbrojenia – wypiera powietrze z każdych zakamarków szalunku . Beton uzyskuje wyższe wytrzymałości na ściskanie, jest na pewno bardziej wodoszczelny i bardziej odporny na korozje.

Dzięki wibrowaniu można prawidłowo połączyć kolejne warstwy masy najlepiej nie przekraczające wysokości do 50 cm, która jest układana również w wysokich szalunkach . Aby nie powstały tzw. zimne połączenia buławę należy tak wprowadzić  aby koniec zanurzył się w poprzedniej warstwie ok 10 cm .

Zastosowanie buław o różnych średnicach pozwala na ograniczenie czasu i kosztów. Dlatego ważne jest dobranie odpowiedniego sprzętu do wykonywanej pracy.

Wyróżniamy kilka grup narzędzi do wibrowania i ich zastosowanie;

1. Wibratory wgłębne

-mechaniczne z silnikiem elektrycznym lub spalinowym, które są stosowane przy pracach o niskim i średnim natężeniu

-wysokiej częstotliwości (HF) najbardziej wydajne - stosowane w przemyśle, drogownictwie oraz budownictwie wielkopowierzchniowym itp.

-pneumatyczne czyli napędzane sprężonym powietrzem.

2. Wibratory szalunkowe, które wprawiają w drgania cały szalunek dzięki czemu powstaje idealna powierzchnia elementu, polecane są przy niewielkiej grubości ok  10-15cm.

3. Listwy wibracyjne z napędem spalinowym lub elektrycznym o dwóch kształtach ;

-listwa dwukierunkowa (rewersyjna) do wibracji posadzek lanych oraz innych mas półpłynnych

-listwa o kształcie litery „L” do układania i zagęszczania mas półsuchych jak i również sypkich.

 

Kilka zasad i wskazówek podczas używania wibratora pogrążalnego;

 

Po pierwsze należy użyć jednego wibratora do określonej pracy.

W kolejności zanurzać szybko, przytrzymać i wyciągać powoli. Takim właśnie sposobem beton zagęszczany jest od dołu ku górze. Zbyt wolne zanurzanie wibratora, spowoduje w pierwszej kolejności zagęszczenie mieszanki z góry. W momencie zanurzenia wibratora na planowaną głębokość, uniemożliwi  to wydostaniu się powietrza z warstw zagęszczanych  poprzez warstwę wierzchnią już zagęszczoną na zewnątrz.

Zagęszczać należy  w ciągłych i stałych odstępach. Wibratory pogrążalne są w stanie objąć swym zasięgiem obszar o średnicy maksymalnie do 10 razy jego własnej średnicy, np. wibrator  z średnicą 5cm może zagęścić mieszankę w promieniu 25cm od miejsca zanurzenia. Zagęszczanie jest mocniejsze  w pobliżu buławy i coraz słabsze wraz ze wzrostem odległości od niego. Odstępy zanurzenia wibratora są zależne od konsystencji betonu i również jego receptury. Standardowo będzie to do 10xd, gdzie d-średnica buławy wibratora, natomiast  lżejsze lub cięższe betony mogą wymagać zminimalizowania  odstępów nawet do 50%  przy wibrowaniu zwykłych betonów.

wibrowanie