Najczęstszym
sposobem obróbki podłogi drewnianej przed położeniem lakieru jest jej
szlifowanie. Jest ono potrzebne głównie wtedy, kiedy chcemy nadać jej nowy
wizerunek lub zupełnie odnowić. Zanim jednak przystąpimy do pracy, należy
upewnić się, że podłoga jest całkowicie utwardzona i związana klejem, a
następnie przygotować odpowiednie narzędzia, które przyniosą pożądany efekt.
Czym
szlifujemy?
Do szlifowania podłóg
drewnianych stosuje się nowoczesne szlifierki taśmowe. Takie maszyny posiadają
system bezkońcowej taśmy szlifierskiej, obracającej się na wałku szlifierskim i
prowadzącym. Takie rozwiązanie posiada wiele zalet, między innymi przedłużona
żywotność taśmy, która nie nagrzewa się przy wysokich temperaturach oraz jest
zaopatrzona w system samooczyszczania się podczas szlifowania. Nowoczesne
szlifierki taśmowe posiadają wbudowane systemy odsysania, nazywamy to
technologią szlifowania bezpyłowego dają również duże możliwości regulowania taśmy
szlifującej oraz docisku walca. Z kolei szlifierki kątowe służą do wygładzania
krawędzi, narożników oraz trudno dostępnych powierzchni.
Czy możliwe jest
cyklinowanie podłogi drewnianej?
Ależ oczywiście. Z tym, że
przemysłowy parkiet należy cyklinować co najmniej pięć razy, natomiast posadzkę
z desek tylko trzy razy. Jeżeli deski nie przylegają do siebie a na posadzce
tworzą się wypukłości , trzeba zwiększyć liczbę cyklinowań nawet do sześciu
razy.
Jak
szlifujemy?
Bardzo
ważną zasadą prawidłowego szlifowania powierzchni jest również dobór podstawowych
narzędzi między innymi siatki szlifierskiej, tulei, samoprzylepnych krążków
oraz papierów ściernych, które należy wykorzystywać w odpowiedniej kolejności.
Starą
lakierową powłokę należy usuwać materiałami o grubym uziarnieniu do uzyskania
równej powierzchni. W następnych etapach pracy usuwamy ślady pierwszego szlifu
używając narzędzi z uziarnieniem o dwa stopnie mniejszym. Nie należy robić zbyt
dużego przeskoku pomiędzy materiałami szlifierskimi, ponieważ może to
niekorzystnie wpłynąć na wygląd drewnianej podłogi powodując rysy ślady szlifu
zgrubnego lub pośredniego. Takie zniszczenie może być niemożliwe do usunięcia.
Wyróżniamy
trzy etapy szlifowania.
1.Szlif
zgrubny.
W
pierwszym etapie szlifowania na maszynę nakładamy gruboziarnisty lub
średnioziarnisty papier ustawiając najwyższy poziom nacisku szlifierki. Ma to
na celu wyrównanie powierzchni posadzki nadając jej charakter jednolitej płyty.
Szlifowanie należy rozpocząć od narożnika pomieszczenia prowadząc ukapnie do
przebiegu desek. Dzięki temu unikniemy zbyt głębokiego ścięcia miękkich desek
parkietu lub mozaiki. Cykliniarką należy poruszać płynnie, w równomiernym
tempie do przodu i do tyłu. W miejscu, w którym zatrzymamy sprzęt, zostanie
nieprzeszlifowany odcinek , który wyrównamy prowadząc urządzenie w przeciwnym
kierunku, pamiętając o tym aby lekko unieść maszynę przed każdą zmiana
kierunku.
2.Szlif
wyrównawczy.
Kolejnym
etapem szlifowania jest wyrównanie trudno dostępnych miejsc takich jak brzegi
posadzki i narożniki. Należy przede wszystkim odkurzyć dokładnie powierzchnię,
a na cykliniarce zmniejszyć nacisk szlifierki na średni poziom. Natomiast
papier jaki założymy powinien być o ziarnistości P80. Musimy pamiętać również o
odpowiednim ustawieniu maszyny- szlif wyrównawczy wykonuje się zazwyczaj pod
kątem 90 stopni w stosunku do poprzedniego. Po zakończeniu równania
powierzchni, należy sprawdzić czy nie powstały rysy i dziury, które trzeba
obowiązkowo zaszpachlować. Jest to bardzo ważne, nie dopilnowanie tego
spowoduje zbieranie się lakieru w szczelinach.
3.
Szlif wykończeniowy.
Końcowy
szlif wykonuje się po to aby usunąć ostatnie drobne niedociągnięcia i
przygotować posadzkę pod lakierowanie. Wykonujemy go drobnoziarnistym
materiałem ściernym a kierunek wykonania szlifu zależy od kierunku ułożenia
desek oraz kierunku światła. Jest to bardzo istotne, ponieważ na tym etapie
szlifować należy wzdłuż włókien drewna oraz w kierunku padania światła. W celu
wzmocnienia efektu szlifowania drewniana podłogę można wypolerować szlifierką
lub polerką tarczową.
Podsumowując dzisiejszy
artykuł należy pamiętać, że najważniejszymi zasadami zapewniającymi najlepsze
efekty szlifowania są, idealna czystość powierzchni, którą będziemy szlifować,
nowe i dobrej jakości materiały szlifierskie, pilnowanie aby papier ścierny
nadmiernie się nie zużył, co mogłoby doprowadzić do uszkodzenia powierzchni,
proste i płynne ruchy oraz szybkość i docisk prowadzonej maszyny.
Natomiast prace związane z
polerowaniem podłogi drewnianej
następują po cyklinowaniu powierzchni i szlifowaniu jej brzegów. Do tego należy
użyć profesjonalnej polerki, której zadaniem jest ujednolicenie powierzchni w różnych kierunkach.
Po wykonaniu wszystkich
wymienionych czynności należy ustalić odpowiednią metodę impregnacji, czyli
lakierowanie, olejowanie lub woskowanie podłogi.
Ale o tym przeczytacie już w
następnym artykule…